October 31, 2009

ပင္လယ္ဆီ အေရာက္သြားခ်င္တဲ႔ ျမစ္



ပင္လယ္ဆီ အေရာက္သြားခ်င္တဲ႔ ျမစ္

စီးဆင္းဖုိ႔ မျဖစ္နုိင္ေတာ့လုိ႔ပါ..
အလ်ားလုိက္ ဘဝမွာတင္ နံရံေတြ ကာဆီးထားေနျပီ..
ကၽြန္ေတာ္ ပဲ႔တင္ထပ္ခဲ႔တဲ႔ အိပ္မက္ေတြရဲ့ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈမွာလည္း.
ကၽြန္ေတာ္ဟာ က်ိန္စာ အထပ္ထပ္ သင့္ေနျပီ …အေမ.
တစ္ဘဝစာ ထက္ျမက္တယ္ ဆုိတဲ႔ မ်က္လုံးေတြရဲ့ စူးရွမႈဟာ
အေရာင္ေတာက္ေတာက္ေတြကုိ ဒဏ္မခံနုိင္ဘူး..
ေလာက အဝန္းက နာရီေတြကုိ ဆန္႔က်င္ဖုိ႔ ၾကဳိးစားခဲ႔တာပါ..
ကၽြန္ေတာ့္မွာ မုိးကုပ္စက္ဝုိင္းကုိ မေက်ာ္လြန္ခဲ႔ဘူး အေမ…။

ကၽြန္ေတာ့္ ဟစ္ေအာ္သံမွာ မုိးခ်ဳန္းသံ အထပ္ထပ္ ပါေပမယ့္
တိမ္ေတာင္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္မွာ ပါမလာဘူး.
ကၽြန္ေတာ္ အရ မေခၚနုိင္ခဲ႔ဘူး..အေမ..
ညႊတ္ေပ်ာင္းရမႈမွာ အသာအယာ ေခါင္းညိတ္ေသာ္လည္း
ေခါင္းမာခ်င္ေသးတဲ႔ အနုမာန စိတ္တခ်ဳိ႕က
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မခ်ဳိးႏွိမ္နုိင္ခဲ႔ဘူး…
ဘဝဆုိတာ တာဝန္ၾကီးလြန္းပါတယ္ အေမ..
ခလုတ္ထိမွ အမိတ ဆုိတာၾကီး မေျပာပါနဲ႔ေတာ့လား.
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ခုခံကာကြယ္ဖုိ႔ စကားလုံး မရွိေတာ့လုိ႔ပါ…
လူတေယာက္ရဲ့ မ်က္ႏွာစာဟာ…
အံစာတုံးထက္ ဘက္ ပုိမ်ားပါတယ္..အေမ….။

ပင္လယ္အထိ စီးေမ်ာဖုိ႔ ရည္စူးခဲ႔တာပါ..
လူငယ္ဘမွာ ရြယ္ရည္ရာ ခ်စ္စိတ္ေတြကုိ ..
ေတာ္ရုံနဲ႔ စြန္႔နုိင္ခဲ ခဲ႔တယ္ အေမ..
ကုိယ့္ အေၾကာင္းကုိ သိဖုိ႕ထက္..
သူတပါးအေၾကာင္းကုိ ပုိျပီး စူးစမ္းခဲ႔တယ္…
ကုိယ့္ဝမ္းနာ ကုိယ္သိဖုိ႔ထက္..
ကၽြန္ေတာ္ေလ အလြမ္းေတြ သိမ္းထုပ္ရင္း..
ဟုိးအေဝး တေနရာမွာ….
ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝကုိ ကၽြန္ေတာ္ ျမွဳပ္ႏွံဖုိ႔ ၾကဳိးစားခဲ႔တာပါ…
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဂူသြင္းခံရဖုိ႔ အခြင့္အေရး မရွိဘူး….
စကားလုံးတလုံး အတြက္ေတာင္ တန္ဖုိး မရွိခဲ႔ပါဘူး ..အေမ…။

ခ်စ္တဲ႔ ကဗ်ာစိတ္ရဲ့ ဒဏ္ရာ အနာတရမွာ.
ကၽြန္ေတာ္ဟာ တရားခံ မျဖစ္လုိဘူး..
သူရဲေကာင္းသာ ျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တာပါ….
ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္မက္ မွားသလား ..အေမ….
က်ဳိးေၾကာင္း မဆီေလ်ာ္ဘူးလုိ႔ ဆုိရင္..
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘဝရဲ့ အႏၱိမ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ
ဘာကုိမ်ား ဦးတည္ေနရဦးမလဲ…
အေမနဲ႔ မဆုိင္ေပမယ့္..အဆိပ္သင့္ ခံေနရတဲ႔ ဘဝမွာ
ကၽြန္ေတာ္ အူမ မေတာင့္လည္း သီလေစာင့္နုိင္ပါတယ္..အေမ…
ဒုကၡတရားဟာ ေမြးဖြားလာကတည္း ပါလာတာမုိ႔
ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚမွာလဲ ေနသားတက် ရွိေနမွာပါ……။

ဆင္စီးျပီး ျမင္းရံေစခ်င္တဲ႔ အေမ့ရဲ့ စိတ္အတြက္
ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ေပးလုိ႔ ရေပမယ့္..
ကၽြန္ေတာ့္မွာ အဲဒီ ကံတရား ပါမလာဘူး အေမ..
အရာရာကုိ ပုန္ကန္ခ်င္ေနတာ မဟုတ္ေပမယ့္..
ပုံစံေဟာင္းကုိေတာ့ အျမဲ ေတာ္လွန္ခ်င္တယ္…..
ကၽြန္ေတာ့္ အိပ္မက္ေတြရဲ့ မဆုံးတဲ႔ ကြင္းျပင္ က်ယ္ၾကီးထဲ
ကၽြန္ေတာ္ အဆုံးတုိင္ ရြက္လႊင့္ ပါရေစအေမ….
ဘယ္အရာမွ ဂုဏ္ယူစရာ မဟုတ္ေပမယ့္..
ကၽြန္ေတာ္ ျမတ္နုိးတဲ႔ အရာကုိေတာ့ ပုိတန္ဖုိးထားခ်င္တယ္…အေမ….။

တဘဝစာ ေဝးကြာသြားတာ မဟုတ္ပါဘူး…
ႏွလုံးသားေတြ ထိစပ္ဖုိ႔
ကၽြန္ေတာ္ ေျခတလွမ္းေနာက္ဆုတ္ သြားတာပါ…အေမ..
ကဗ်ာဘဝရဲ့ ေပါင္းစပ္မႈမွာ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ မိသားစုဆီ အေရာက္သြားခဲ႔တာပါ..
ကၽြန္ေတာ့္ ဘဝတခုလုံးကုိ စီးပြားေရး အေဆာက္အအုံေအာက္မွာ မျမွဳပ္ႏွံခ်င္ဘူး အေမ…
ရုိးရုိးရွင္းရွင္းေလးပါ…
ခုအေၾကာင္းအရာေတြ အားလုံးကုိ
ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲဖုိ႔ မျဖစ္နုိင္ေတာ့ဘူး.
ကၽြန္ေတာ့္ ခံစားခ်က္နဲ႔ ယုံၾကည္ခ်က္ေတြကုိ သစၥာ မေဖာက္ခ်င္လုိ႔ေပါ့…
ဘယ္သူ႕အတြက္မွ မဟုတ္ေပမယ့္..
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ပင္လယ္ဆီ အေရာက္သြားခ်င္ေနဆဲ ျမစ္တစ္စင္းပါ…အေမ…။ ။

ေတဇာေအာင္(Nov 1,2009)

Featured Post

ကဗ်ာအျဖစ္ ေရးထားတဲ႔ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးကဗ်ာ

လန္းပန္ဘက္ဆီကျပန္ေတာ့ ဖတ္စရာေတြ ေတြးစရာေတြ ပါလာတယ္။ အမွန္မွာေတာ့ အဲဒီမွာ ေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ ဆရာၾကီးရဲ႕ေက်းဇူးပဲ။ သူနဲ႔က အဲဒီက်မွ ေတြ႔ရသိရတာ။...