January 24, 2010

မူဆယ္(၁)


မူဆယ္(၁)

အိပ္ေဇာ ဖြင့္ထားတဲ႔ ဆုိင္ကယ္ စီးသံၾကားမွာ..
ျမဳိ႕ေလးက ဖုန္တလြင့္လြင့္ ရႊ႕ံတေပေပ..
ဝမ္းစုိတယ္ ေျပာၾကေပမယ့္
သူလည္း ေကာက္စုိက္သမေတြလုိ ေက်ာေျပာင္ေျပာင္ပါပဲ….

ေငြေစာ္ ေၾကးေစာ္နံတဲ႔ ဆက္ဆံေရးမွာ
လူေတြ အေပးအယူတည့္ၾကေပမယ့္..
တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္တဲ႔ အတြက္
အားလုံးဟာ တုိ႔ရန္သူေတြခ်ည္း………။

တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္
ၾကည္ၾကည္ လင္လင္ မၾကည့္ရွဳႏုိင္ျခင္းမွာ..
တရားခံ အစစ္က “စစ္”လို႕ ေျပာရင္
တခ်ဳိ႕(စိတ္မသက္မသာ)ေခါင္းရမ္းျပီး..
တခ်ဳိ႕ ေခါင္းျငိမ့္တယ္……..
တခ်ဳိ႕ ရယ္ေမာၾကျပန္တယ္………….

အိမ္ျပန္ေနာက္က်လုိ႔ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔
မီးေရာင္ေအာက္ကုိ ဝင္တဲ႔သူတုိင္း..
လြတ္ရက္မရွိ ေထာင္က် သလုိ
ဝကၤပါထဲ ေရာက္သြားၾကျပီး ျပန္မလာႏုိင္ၾကေတာ့ဘူး..

ေျခဆင္း လက္ဆန္႕ သာမလားလုိ႔
ေကာက္ရုိးေျခာက္ကုိ နမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
မယားေၾကာက္တဲ႔ သူေတြက
ကုိယ့္ဖုိ႔ ကုိယ့္ယူျပီး နားလွည့္ ပါးရုိက္ လုပ္ၾကတာပါပဲ……….

ရပ္တည္မႈဆုိတာကုိ
သူ နားလည္ သလုိ အဓ္ိပၸါယ္ ဖြင့္ျပီး
ပါးပါးနပ္နပ္နဲ႔ နံရံေတြကုိ တြယ္ကပ္ၾကတယ္…
(တကယ္က ေလဟာနယ္ၾကီး)
အျမီးျပတ္ ေခါင္းျပတ္နဲ႔
သူ႕လက္ထဲက ေရခဲတုံးၾကီး အရည္ေပ်ာ္ေနတာ သူမသိဘူး…။

အသက္နဲ႔ ေလာင္းေၾကးထပ္ထားတဲ႔ အိပ္ေဇာ မုိးျခိမ္းသံမွာ
တုန္လႈပ္ျခင္း ကင္းတာကုိေတာ့
မခ်ီးမြမ္းဘဲ မေနႏုိင္ဘူး..
ရန္သူေတြလည္း ၾကည္ေစ ေအးေစ…………….

ဖြတ္- မိေခ်ာင္းျဖစ္ ျမစ္ မခ်မ္းသာ ဆုိသလုိ
သူလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မခ်မ္းသာဘူး…

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ က်ိန္စာတုိက္မိသလုိ…
ကုိယ့္အတတ္နဲ႔ ကုိယ့္စူးသလုိ ျဖစ္ေနေပမယ့္
ဘယ္ေတာ့မွ မျပဘဲ ဆိတ္သားေရနဲ႔ ဖုံးတယ္………….

ခုထိလည္း..
ေဂ်ာ္နီဒပ္ဖ္လုိ
သူ……. အျမဲတမ္း မထီတထီ သူျပဳံးေနဆဲ…။ ။

ေတဇာေအာင္(24.1.2010)

Featured Post

ကဗ်ာအျဖစ္ ေရးထားတဲ႔ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးကဗ်ာ

လန္းပန္ဘက္ဆီကျပန္ေတာ့ ဖတ္စရာေတြ ေတြးစရာေတြ ပါလာတယ္။ အမွန္မွာေတာ့ အဲဒီမွာ ေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ ဆရာၾကီးရဲ႕ေက်းဇူးပဲ။ သူနဲ႔က အဲဒီက်မွ ေတြ႔ရသိရတာ။...