ေဘာ(လ)ဇက္ႏွင့္ အပ္ခ်ဳပ္ သမကေလး


ေဘာ(လ)ဇက္ႏွင့္ အပ္ခ်ဳပ္ သမကေလး

အခ်ိန္ကား ဥကၠ႒ၾကီး ေမာ္၏ ျပန္လည္ ပညာေပးေရး ကာလ 1970 ခုႏွစ္မ်ား တဝုိက္ဆီ…။
အခန္းအလယ္က ေက်ာက္မီးေသြးမီးဖုိၾကီးရဲ့ ေဘးမွာ ေက်းရြာလူၾကီး တေယာက္နဲ႔ ရြာသားေတြက သူတုိ႔ရြာကုိ ေရာက္လာခဲ႔ၾကတဲ႔ ျမဳိ႕သားေကာင္ေလး ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ပစၥည္း ျဖစ္တဲ႔ တေယာေလးကုိ တုိင္းတပါး ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ကင္းမကင္း စစ္ေမးေနျခင္းနဲ႔ ဝတၳဳကုိ စထားပါတယ္.။
“ဒါက ကေလးကစားစရာပဲ” ဆုိျပီး ရြာလူၾကီးရဲ့ မွတ္ခ်က္ျပဳသံနဲ႔ အတူ
“ေသာက္သုံးမက်တဲ႔ ကေလးကစားစရာေလး” လုိ႔ မိန္းမၾကီးက ထပ္ျပီး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေဝဖန္တယ္။
“မဟုတ္ေသးဘူး..။ ဒါ ဘူဇြာေတြရဲ့ ကစားစရာေလး တခု၊ ဒီဟာကုိ မီးရွဳိ႕ပစ္” လုိ႔ ေက်းရြာလူၾကီးက ျပင္ေျပာတယ္..။ အဲဒီမွာ…..။

အုိက္ဒီယုိ လုိဂ်ီရဲ့ သားေကာင္ ျဖစ္မွန္း မသိျဖစ္သြားတဲ႔ ဥကၠ႒ၾကီး ေမာ္ရဲ့ ဘုံဝါဒဟာ ျပည္သူေတြ(ေက်းလက္ ေတာင္တန္းေန) ကုိ တေယာကိုေတာင္ တေယာမွန္း မသိေအာင္ လုပ္ပစ္ခဲ႔တယ္.။ အဲဒီ ေက်းရြာလူၾကီး အပါအဝင္ ရြာသူ ရြာသားေတြကုိ သနားလည္း သနား ၊ ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္စရာ ေကာင္းစြာနဲ႔ ဝတၳဳရဲ့ အတြင္းပုိင္း ဆီကုိ ဆြဲေခၚ သြားပါတယ္..။

“ျပန္လည္ ပညာေပးေရးဆုိတဲ႔ အေၾကာင္းေတာ ့နည္းနည္း ရွင္းျပခ်င္ေသးတယ္.။၁၉၆၈ ခုႏွစ္မ်ား အကုန္မွာ တရုတ္နုိင္ငံရဲ့ ေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဥကၠ႒ေမာ္ဟာ တနုိင္ငံလုံး လုံးလုံးခ်ည္း ေျပာင္းလဲ သြားမယ့္ အစီအစဥ္တခုကုိ စလုိက္တယ္.။ တနုိင္ငံလုံးက တကၠသုိလ္ေတြ ပိတ္။ လူငယ္ ပညာတတ္ေတြလုိ႔ သတ္မွတ္ ေခၚဆုိခံရတဲ႔ အထက္တန္းေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြမွန္သမွ်ကုိ ေတာဖက္ နယ္ဖက္ပုိ႔ ။ မရွိႏြမ္းပါးတဲ႔ ေတာသူ ေတာင္သား လယ္သမား ယာသမားဆီက တဖန္ျပန္လည္ အသင္ၾကား ခံယူေနခဲ႔ၾကရတယ္.။ (ဒီေနာက္ ႏွစ္သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကေမၻာဒီးယားနုိင္ငံက ဒီအစီအစဥ္ကုိ နမူနာ ယူခဲ႔ေသးတယ္.။ သူတုိ႔က်ေတာ့ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြတင္မကဘူး.. ျမဳိ႕က ၾကီးၾကီးငယ္ငယ္ ဟူသမွ်ကုိ ေတာရြာေတြဆီပုိ႔ ပစ္လုိက္တယ္.။)

အဲဒီ အခ်ိန္မွာ “ကၽြန္ေတာ္”ဆုိတဲ႔ ဇာတ္ေကာင္ လူငယ္ေလးနဲ႔ “လူး”ဆိုတဲ႔ ဇာတ္ေကာင္ လူငယ္ေလးတုိ႔ဟာ “မုိးသားထဲက ဖီးနစ္ငွက္(The Phoenix Of The Sky)” လုိ႔ အမည္တြင္တဲ႔ ေတာ္ရုံ ငွက္ကေလးေတြေတာင္ မေရာက္နုိင္တဲ႔ ေတာင္တန္းေတြဆီကုိ ျပန္လည္ ပညာေပးရန္ ေစလႊတ္ခံခဲ႔ရျခင္းဟာ ဒီဝတၳဳ ျဖစ္ေပၚလာပုံရဲ့ အစဆုိရင္ မမွားနုိင္ပါဘူး…။

ဒီေနာက္မွာေတာ့ “လူး”တုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ဟာ အမ်ားနည္းတူ လယ္ယာ လုပ္ငန္းေတြမွာ ဝင္ေရာက္ အလုပ္ လုပ္ကုိင္ၾကရပုံ ၊ ေက်ာက္မီးေသးြတြင္းေတြမွာ ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္လုပ္ၾကပုံ တခ်ဳိ႕ တဝက္ကုိထပ္ထည့္ထားပါတယ္….။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီလုိ အလုပ္ေတြ ပင္ပင္ပန္းပန္း လုပ္ေနၾကရေပမယ့္ သူတုိ႔ အသက္အႏၱရာယ္နဲ႔ နီးကပ္လြန္းတဲ႔ (အေနာက္တုိင္း) စာေပေတြကုိ အငမ္းမရ ေလ့လာ ဖတ္ရွဳခဲ႔ၾကတယ္..။(ဥကၠ႒ၾကီး ေမာ္ဟာ ဘူဇြာေတာ္လွန္ေရး တနည္း ပစၥည္းမဲ႔ေတာ္ လွန္ေရးမွာ ဘူဇြာလုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ အရင္းရွင္ စာေပေတြကုိ ပိတ္ပင္ ပစ္ခဲ႔ပါတယ္.။ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာမွာေတာင္ လယ္ယာ စုိက္ပ်ဳိးေရးနဲ႔ စက္မႈ ကုန္ထုတ္ လုပ္ငန္းေတြရဲ့ အေျခခံေလာက္တင္နဲ႔ ေမာ္ရဲ့ “စာအုပ္ အနီ”ေလာက္သာ ျပ႒ာန္းခဲ႔ပါတယ္။)

လူးတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္နည္းတူ ျပန္လည္ ပညာေပးခံထားရတဲ႔ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္း “ေလးလုံး”(မ်က္မွန္တပ္ထားရ၍ ဘာသာျပန္သူက ေလးလုံး ဟု အမည္ေပးထားပုံ ရပါသည္) ဟာ သူတုိ႔နဲ႔ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္မွာ ေနထုိင္ေနရာက ေလးလုံးမွာ လွ်ဳိ႕ဝွက္ထားတဲ့ ေသတၱာေလး တလုံး ရွိေနေၾကာင္းနဲ႔…၊ အဲဒီ ေလးလုံးဆီက စာအုပ္မ်ား အၾကံအဖန္ လုပ္ျပီး ငွားရမ္းခဲ႔ၾကတယ္..။ ေလးလုံး ငွားလုိက္တဲ႔ ပထမဆုံး စာအုပ္ေလးရဲ့ အမည္က ျပင္သစ္စာေရးဆရာ ေဘာ(လ)ဇက္ရဲ့ အာဆူလာ မီးရုိး(Ursula Mirouet) ဆုိတဲ႔ စာအုပ္ အပါးကေလး..။

အဲဒီ ေနာက္မွာေတာ့ လူးတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ စာေပကုိ တပ္မက္ ခုံမင္ သြားၾကတယ္.။ ေနာက္ ေလးလုံးရဲ့ လွ်ဳိ႕ဝွက္ထားတဲ့ ေသတၱာထဲက စာအုပ္ မ်ဳိးစုံ။ (အဲဒီ စာအုပ္ေတြကုိ ရြာသားေတြ ေတြ႔သြားရင္ ျပည့္သူ႕ ရန္သူလုိ႔ သတ္မွတ္ျပီး ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ ခံရနုိင္ပါတယ္..)။

ဗစ္တာ ဟ်ဴးဂုိး(Victor Hugo)၊ ဒူးမား(Dumas)၊ ေဘာဒလဲ(Baudelaire)၊ ရူးဆုိး(Rosseau)၊ ေဒါ့စတုိယက္စကီး(Dostoevsky)၊ ဒစ္ကင္(Dickens)၊ ကစ္ပလင္(Kipling)၊ ဘရြန္တီ(Emily Bronte) အစရွိသျဖင့္….။
စာအုပ္ေတြ ဖတ္ရင္းကေန သူတိုရဲ့ စူးစမ္း လုိစိတ္နဲ႔ အဲဒီ စာအုပ္ေတြ အျပန္အလွန္ ေျပာဆုိ လႊမ္းမုိး၊ လုပ္ကုိင္ ေနထုိင္ ၾကပုံ။ ဝတၳဳ တပုဒ္လုံးကုိ ဘာသာျပန္သူက တစုံတေယာက္အေနျဖင့္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ ေျပာျပေနတဲ႔ ဟန္ ေရးသားထားတာေၾကာင္း ဖတ္သူကုိ ျငီးေငြး မသြားေစပါဘူး..။

လူးတုိ႔ ရြာနဲ႔ မလွမ္းမကမ္း ေတာင္ကုန္း ေတြဆီက ရြာေလး တရြာမွာ အပ္ခ်ဳပ္ဆရာၾကီးတဦးရဲ့ သမီး အပ္ခ်ဳပ္သမေလး ကုိ သူတုိ႔ ဖတ္ခဲ႔တဲ႔ စာအုပ္ေတြအေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္း ေျပာျပရင္းနဲ႔ လူးနဲ႔ အပ္ခ်ဳပ္ သမေလး ရင္းႏွီသြားၾကပုံ..။ “ကၽြန္ေတာ္” ဆုိတဲ႔ ဇာတ္ေကာင္ရဲ့ အေျပာအဆုိ၊ အယူအဆ၊ စိတ္ကူး စိတ္သန္းမ်ား၊။ သူတုိ႔ဟာ အဲဒီလုိ ေဝးလံ သီေခါင္တဲ႔ ေဒသေလးတခုမွာေတာင္ စာအုပ္ စာေပေတြ ဖတ္ရွဳရင္း ခ်စ္ျမတ္နုိးတတ္လာျပီး စူးစမ္းရွာေဖြခ်င္စိတ္ေတြ ထက္သန္လာခဲ႔ၾကတယ္…။

ဘာသာျပန္သူ ကုိယ္တုိင္က…

“ဤစာတြင္ စာေပႏွင့္ အႏုသုခုမ ပညာရပ္တုိ႔၏အေပၚ တပ္မက္မႈႏွင့္ အျပန္အလွန္ လႊမ္းမုိးနုိင္မႈ သေဘာတုိ႔ကုိ ေတြ႔ၾကရမည္ ဟု ထင္သည္.။ လူတုိ႔၏ သိမွတ္ခံစားနုိင္မႈ အတုိင္းအတာႏွင့္ ေျပာင္းလဲတတ္ေသာ အျမင္အေၾကာင္း ျဖစ္သည္.။ လွပေသာ အေသာေဖာက္မႈ မ်ားကုိလည္း ဖတ္ၾကရမည္“ ဟု စာအုပ္ဖုံး ေနာက္ေက်ာဖုံးမွာ ေရးသားထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္.။

အမွာစာမွာလည္း..“ ဤဝတၳဳသည္ ႏွစ္ဦးသား ညားၾကေစသတည္း.ဟူေသာ အေပ်ာ္ဖတ္ ဝတၳဳမ်ား၏ ပုံစံ မဟုတ္ေၾကာင္း ၊ စာဖတ္သူမ်ား သေဘာထားၾကီးၾကီး အျမင္က်ယ္က်ယ္ ဖတ္ရန္ လုိေၾကာင္း ၊ဤဝတၳဳပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ေမာ္၏ တမဟုတ္ခ်င္း ေျပာင္းလဲရန္ အားထုတ္ခဲ႔သည့္ ျပန္လည္ ပညာေပးေရး အစီအစဥ္မ်ားကုိ အဆုိးမျမင္မိရန္ႏွင့္ တရုတ္ျပည္၏ ယေန႕ကာလ တုိးတက္ ဖြ႔ံျဖဳိးေနမႈမ်ားအတြက္ ရင္းႏွီးခဲ႔ရမႈမ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ကူးအစီရင္ ခံထားပါတယ္.။ ထုိ႔ေနာက္ ဤဝတၳဳသည္ နုိင္ငံေရး ဝတၳဳ တပုဒ္ မဟုတ္ေၾကာင္းကုိပါ ထည့္သြင္း ေျပာၾကားျပီး ေဖေတာ့ ေမာင္ေတာ့ၾကဳိက္ စာဖတ္ ပရိတ္သတ္မ်ားအတြက္ မဟုတ္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳထားပါတယ္..။

ကၽြန္ေတာ္ ဤဘာသာျပန္စာအုပ္ကုိ စဖတ္ခါစတြင္ အရြယ္မေရာက္ေသးခင္ ျပန္လည္ ပညာေပး ခံရေစရန္ ေဝးလံသီေခါင္ေသာ အရပ္ေဒသမ်ားဆီသုိ႔ မိဘမ်ားႏွင့္ ခြဲခြာ၍ ေစလႊတ္ေစခဲ႔ေသာ ဥကၠ႒ေမာ္၏ ယူတုိးပီးယန္း ဆုိရွယ္လစ္ စိတ္ကူး စိတ္သန္းမ်ားကုိ မုန္းတီးခဲ႔မိသည္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္သည္.။ သုိ႔ေသာ္ အမွာစာကုိ ျပန္လည္ သတိရျပီး ဝတၳဳထဲတြင္ ထဲထဲဝင္ဝင္ ပါဝင္ဖတ္ရွဳမွသာ ၾကည္ႏူး ႏွစ္သက္မႈကုိ ရရွိခဲ႔ပါတယ္…။

စာဖတ္သူတုိ႔ သိျပီးတဲ႔ အတုိင္း အဂၤလိပ္စာေရးဆရာၾကီး ဆာေသာမတ္မုိး(Sir Thomas More(1478-1535)) ၏ ယူတုိးပီးယား(Utopia(1516)) နုိင္ငံ တည္ေဆာင္ျခင္းကုိ ဥကၠ႒ၾကီး ေမာ္ အသက္သြင္းခ်င္ပုံ ရပါသည္.။ ထုိ႔ အတြက္ ထုိအခ်ိန္က ေပးဆပ္ခဲ႔ရေသာ အရင္းအႏွီးမွာ မနည္းလွေၾကာင္း ေတြ႔ၾကရမည္ ျဖစ္သည္.။ ျပည္သူေပါင္း သန္းႏွင့္ခ်ီ ေသဆုံး ေပးဆပ္ခဲ႔ရေသာ သမုိင္းဝင္ တပ္နီေတာ္ ခ်ီတက္မႈကုိ ကၽြန္ေတာ္ မေမ့ေလ်ာ့ နုိင္ေသးပါ။ သုိ႔ေသာ္ 1970 ခုႏွစ္မ်ား တဝုိက္ ကာလတရား အေျခခံကာ မွန္ကန္ခဲ့ေသာ အျမင္မ်ားကုိ နင္ပဲ ငဆ မသတ္မွန္ရန္ ဘာသာ ျပန္သူ၏ အမွာစကားေၾကာင့္သာ ဤဝတၳဳကုိ ကၽြန္ေတာ္ ေရွာေရွာ ရွဴရွဴ ဖတ္ရွဳနုိင္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္..။

ဤစာအုပ္ကုိ ဖတ္ရွဳျပီး မည္သည့္ အေျခအေနမ်ဳိးတြင္ ေရာက္ေနသည္ ျဖစ္ေစ လူတေယာက္ အသက္ရွင္ ရပ္တည္ပုံ၊ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဘဝတဏွာ၏ ေစစားခ်က္ အရ အသက္ရွင္ေနထုိ္င္ရန္ တီထြင္ၾကံဆၾကရပုံ.၊ မိမိ ပတ္ဝန္းက်င္အေပၚ ျမတ္နုိးတြယ္တာ စိတ္ျဖင့္ ေျပာင္းလဲ တုိးတက္ေစခ်င္ပုံ ၊ အသိပညာ အရာတြင္ ရပ္တန္႔ မေနဘဲ အျမဲတမ္း စူးစမ္းေနခ်င္ေသာ လူငယ္ေလးမ်ား၏ စရုိက္သဘာဝကုိ ေတြ႔ျမင္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္…။

မူရင္း စာေရးသူ Dai Sijie ျဖစ္ျပီး ဝတၳဳ နာမည္ Balzac and the little Chinese Seamstress ကုိ ဆရာျမင့္သန္းက ေဘာ(လ)ဇက္ႏွင့္ အပ္ခ်ဳပ္သမကေလး အမည္ျဖင့္ ဘာသာ ျပန္ဆုိ၍ မုံေရြး စာအုပ္တိုက္မွ ထုတ္ေဝ ျဖန္႕ခ်ီထားပါေၾကာင္း…..။

ေတဇာေအာင္
31.01.2010(sun)

Popular posts from this blog

ပုိမုိညံ႔ဖ်င္းေသာ စိတ္ကူးထည္တုိ႔ျဖင့္ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနႏုိင္ရန္ အားထုတ္မႈ (ျမင့္သန္း)

အိပ္ေဆး ေသာက္၍ အိပ္မေပ်ာ္နုိင္ေသာ ေရာင္စံုညမ်ား

ဝတၳဳတုိ မတိုရသည့္ အေၾကာင္း (ျမင့္သန္း)