အစိတ္အပုိင္းေလး တစ္ခု



ညဟာ...
ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တုိး၀င္လာခဲ႔သည့္တုိင္
အေမွာင္ထုဟာ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ
ကပုိကရုိနဲ႔ လူကုိ သက္သက္ လွည့္စားရက္တယ္...

ကၽြန္ေတာ္ ထုိင္ေနတာက
ေကာင္းကင္ၾကီးရဲ့ ေအာက္ဘက္
မုိင္ေပါင္းမ်ားစြာ ျမင္ကြင္းတဆုံးမွာ
အျပဳံးက ႏူးညံ႔မႈကင္းစြာ
မျမင္ရတဲ႔ အပုိင္းက ထင္ထင္ရွားရွား
ကုိယ့္အာရုံ ကုိယ္သိသလုိပါပဲ....

ဟီရိၾသတပၸတရားက
ဒီအရပ္မွာ ဆိတ္သုဥ္းေနတာ ၾကာခဲ႔ျပီ ထင္ပါရဲ့...

အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ
အားလုံးဟာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူတူ ၀တ္လစ္စလစ္
ေမးထူးေခၚေျပာေလာက္ေတာင္ မရနုိင္ေတာ့ေအာင္  ျပန္႕က်ဲလုိ႔
ကမ္းကုန္ေအာင္ မိုက္မဲ ေနၾကတာ.......။       ။


ေတဇာေအာင္
(3.9.2010)

Popular posts from this blog

ပုိမုိညံ႔ဖ်င္းေသာ စိတ္ကူးထည္တုိ႔ျဖင့္ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနႏုိင္ရန္ အားထုတ္မႈ (ျမင့္သန္း)

အိပ္ေဆး ေသာက္၍ အိပ္မေပ်ာ္နုိင္ေသာ ေရာင္စံုညမ်ား

ဝတၳဳတုိ မတိုရသည့္ အေၾကာင္း (ျမင့္သန္း)