Posts

Showing posts from February, 2010

ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ ဖုံးကြယ္ထားေသာ ေခါင္းစဥ္မ်ား

Image
အခ်စ္ေရ...

ကုိယ္ကေတာ့ ေလွၾကီးထုိး ရုိးရုိးလုိ႔ပဲ ေျပာရမယ္ ထင္တယ္..။ ကုိယ္ဟာလည္း ကမၻာေပၚက လူသားေတြထဲက လူတေယာက္မုိ႔ သာမန္ ဝတ္ေက် တန္းေက်သာ အသက္ရွင္ ေနထုိင္ခဲ႔သူပါ.။ ကုိယ့္ကုိယ္ ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ အခြင့္ထူးခံ လူတေယာက္ရယ္လုိ႔ မသတ္မွတ္ခဲ႔တာ အမွန္ပါကြယ္.။ လူတခ်ဳိ႔ နည္းတူ တခါတေလ ထမင္း ငတ္၊ တခါတေလ ႏွာေစး ေခ်ာင္းဆုိး ျဖစ္၊ တခါတေလ လမ္းေပၚမွာ အိပ္၊ တခါတေလ ေရခ်ဳိးျပီး တခါတေလမွ ဝီစကီ ေသာက္သူရယ္ပါ..။ ကမၻာေပၚမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ႔ ေၾကာင္းက်ဳိးတရားေတြ အေပၚ ဝမ္းနည္းစရာ ရွိတာ ဝမ္းနည္း.၊ ဝမ္းသာစရာ ရွိတာ ဝမ္းသာ၊ ေဒါသထြက္စရာ ရွိတာ ေဒါသထြက္နဲ႔ အဲသလုိ စိတ္ျဖစ္တည္မႈေပါင္း မ်ားစြာနဲ႔ ကုိယ္ဟာ မူမွန္စိတ္( Humanity) နဲ႔ ရွင္သန္ေနရျခင္းကုိ ဝမ္းသာ ပီတိ ျဖစ္ေနရတဲ႔ လူတေယာက္ေပါ့ကြယ္..။ “ကၽြႏု္ပ္ မရူးေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္ ဖရက္တယ္လ္က သက္ေသခံပါလိမ့္မယ္” လုိ႔ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးစစနဲ႔ ပန္းခ်ီဆရာေလး ဟစ္တလာ ေျပာခဲ႔သလုိ ကုိယ္လည္း ကုိယ္ အရူး မဟုတ္ေၾကာင္း ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ သက္ေသခံနုိင္ပါတယ္.။ တခုေတာ့ ရွိတာေပါ့ အခ်စ္ရယ္..။ကုိယ္ဟာ ကုိယ္ ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပနုိင္ဖုိ႔ ပန္းခရမ္းေရာင္ ကဒ္ျပားေလးကုိ အားကုိးေနရတာကုိေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ အေနနဲ႔ စိတ္မ…

ကၽြန္ေတာ္ ေရးတဲ႔ စာ

Image
သူ႔ကုိ သတိရလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒီစာကုိ ေရးပါတယ္.။သတိရတဲ႔ အေၾကာင္းကုိ ဖြဲ႔ႏြဲ႔ဖုိ႔ စကားလုံးေတာ့ အလုံအေလာက္ မရွိေသးပါဘူး. ခင္ဗ်ာ.။ သူ႔ကုိ ရုိးရုိးသားသား သတိရတဲ႔ အေၾကာင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကုိ သတိရတဲ႔ အေၾကာင္းရင္းက သူ႔ကုိ ခ်စ္မိ ျမတ္နုိးမိ၊ ယုံၾကည္ ကုိးစားမိျပီး ခ်စ္ျခင္းႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ အျခား အေၾကာင္းခ်က္မ်ားေတာ့ လုံလုံေလာက္ေလာက္ ရွိပါတယ္.။ ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာႏွင့္ ေရေသာက္လွ်င္လည္း မဝ၊ လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္လည္း အဆင္မေျပ၊ ထုိင္ရ ထရ အခက္ႏွင့္ ေတာ္ေတာ္ အေနရခက္ပါသည္.။ ဒါကေတာ့ ခင္ဗ်ား ကုိယ္တုိင္ ခ်စ္ခင္ ျမတ္နုိးရသူ တေယာက္ေယာက္ကုိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္စြာ သတိရဖူးမွသာ သိနားလည္ လာပါလိမ့္မည္။ နားမလည္ နုိင္လွ်င္လည္း ခင္ဗ်ားကုိ အျပစ္ေတာ့ မတင္ခ်င္ပါ.။ ခင္ဗ်ားမွ မၾကဳံဖူးေသးတာ..။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႔ကုိ သတိရေနလုိ႔ ခုလုိ ခံစားေနရပါတယ္.။သတိရျခင္းက ဆြတ္ပ်ံ႕ဖုိ႔ ေကာင္းသလား ေမးရင္ ကၽြန္ေတာ္ မေျဖတတ္ပါဘူး ခင္ဗ်ာ.။ သူ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္ ရုိးရုိးသားသား သတိရေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္.။ သူ႕ကုိ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ပါတယ္.။(ဒီစကား လုံေလာက္ပါသည္) ဒါေၾကာင့္ ဒီစာကုိ ေရးပါတယ္.။ သတိမရလွ်င္ စာမေရးဘူးလား ဟု စကားကပ္ေမးလာလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ေ…

ဘာရတ၏ ရသ

Image
ကမၻာႀကီး မည္သို႔ စတင္ခဲ့ပါသနည္း။ လူသားမ်ား မည္သို႔ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပါသနည္း... စသည့္ ျပႆနာမ်ား (ဤတြင္ ျပႆနာဆိုသည္ကို ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးႏွီးေႏွာဖြယ္ရာ ျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းအရာ၊ အေၾကာင္းရပ္ဟု အနက္ယူ၍ ဆိုျခင္းျဖစ္သည္။) ကို ေဆြးေႏြးလိုေသာ္ စတင္ရန္ ေနရာ/အေၾကာင္းအရာ အမ်ားအျပား ရွိပါသည္။ ေဆြးေႏြးေသာ ပညာရပ္ကို လိုက္၍ စတင္ရန္ ေနရာလိုအပ္ပါသည္။ ပညာရပ္၏ အေျခခံကိုလုိက္၍ ခ်န္လွပ္ထားရန္၊ ေက်ာ္လႊားပစ္ရန္ အေနအထားမ်ား ရွိပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ”ရသ ကိုးပါး”ဟု ျမန္မာဘာသာစာ/စကား အေျခခံ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးေလေသာ္ ဘာရတမုနိ(၁) (ဤတြင္ မုနိကို သူေတာ္စင္၊ ပညာရွင္ အျဖစ္ ယူသည္။)ကို ခ်န္လွပ္ ထားခဲ့ရန္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ သူ၏ နာဋယသွ်တၱရ(၂) က်မ္းမွာ အိႏိၵယ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာႏွင့္ အေတြးအေခၚ ပညာပိုင္း ဆိုင္ရာတြင္ ပဥၥမေျမာက္ ေ၀ဒက်မ္း(၃) တစ္ခု အျဖစ္ပင္ ပညာရွင္ အမ်ားက အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံ မွတ္ယူ ထားခဲ့ၾကသည္။ အေၾကာင္းရင္း တစ္ခ်က္မွာ က်မ္းျပဳရျခင္း၏ အရင္းခံသည္ ျဗဟၼာႀကီး၏ လမ္းၫႊန္ခ်က္ (ေစစားခ်က္)အရ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ဟု ဆိုထားသျဖင့္ ျဖစ္၏။

အိႏိၵယတြင္ နာဋယ သွ်တၱရ မတိုင္မီကပင္ ရသပညာ၊ ရသ သေဘာဆိုင္ရာ အျမင္မ်ား ရွိေကာင္း ရွိခဲ့မည္ဟု ယူဆရ(၄)ေသာ္လည္း နာဋ…

အႏုပညာ၊ ခံစားခ်က္၊ ဂီတႏွင့္ ရသပညာ

Image
အႏုပညာ လက္ရာ အသီးသီးကို ဖန္တီး ေဖာ္ထုတ္ တင္ျပပံုမ်ားမွာ အေျခခံ၌ပင္ မတူညီၾကသည္ သာမက၊ အသံုးျပဳသည့္ ပစၥည္းကိရိယာ
(အသံုးခံပစၥည္း)တို႔သည္လည္း မတူညီၾကပါ။ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ရသ တစ္စံုတစ္ရာ ေပၚလြင္ေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ တင္ျပပံုကို တစ္ခုတည္းေသာ
စံျဖင့္ တုိင္းထြာၾကည့္၍ မရႏုိင္ပါ။ အထူးသျဖင့္ ရသပညာ ကဲ့သို႔ေသာ ပညာရပ္ တစ္ခုကို အေျခခံ၍ ေဆြးေႏြးေသာ အခါ မည္သည့္စည္း၊ စနစ္၊ နည္းပညာ... စသည္မ်ားမပါဘဲ ေဆြးေႏြး၍ရႏုိင္မည္မထင္။“မရ” ဟု ဆိုရသည္မွာ ပညာရပ္ အေျခခံျဖင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ေရးခြင့္ မရွိဟု မဆုိလို။ ေရးခြင့္မွာ ပုဂၢလိက အခြင့္ေရး ျဖစ္ပါသည္။ အရွက္ မရွိသျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ေဘးလူ အထင္ႀကီးေစရန္ ျဖစ္ေစ၊ မ်က္ႏွာလို မ်က္ႏွာရ လုပ္ျပခ်င္၍ ျဖစ္ေစ၊...အျခား တစ္ေၾကာင္းေၾကာင္းျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ အေၾကာင္းရွာကာ ထင္ရာ ေရးႏုိင္ၾကပါသည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ၾကံဳတိုင္း ဖ်ာ၀င္ခင္း သူမ်ားကို ေတြ႔ခဲ့ရဖူးေလၿပီ။ အမ်ားအျပား ဖတ္ခဲ့ရဖူးခဲ့ၾကေလၿပီ။

သို႔ေသာ္လည္း ထုိထုိေသာ အေရးအသားတို႔သည္“ထင္ရာေတြး၍ အႏွစ္လည္းမပါ၊ ၾကံဳသလို ေရးထားၾကသည္မွာ
ေစ်းျပင္ေတာင္ အရပ္ဆီက ေက်ာင္းအစ္မႀကီး ေပါက္လိုက္သည့္ အီးလို၊ အသံက်ယ္႐ုံသာ ရွိေပမေပါ့” ဟူေသာ၊
ဖန္တီးသူသည္ လူသားျဖစ္သည္”... ဟု ဆ…

မခူးျဖစ္ေသးတဲ႔ စပ်စ္သီးမ်ား

Image
မခူးျဖစ္ေသးတဲ႔ စပ်စ္သီးမ်ား

ကန္းတဲ႔ အခ်စ္

သူကေတာ့ ၾကာၾကာဝတ္လုိ႔ရမယ္ အထင္နဲ႔ ခပ္ႀကီးႀကီး ခ်ဳပ္ထားတဲ႔ အဝတ္အစားထဲမွာ နစ္ျမဳပ္လုိ႔….။

သူက သူ႔ ေကာင္မေလးကုိ ေျပာတယ္…။ “နင္ မ်က္လုံးလည္း မကန္းေသးဘူး…။ ဒါေပမယ့္ ငါျပတာလည္း နင္မျမင္ဘူး…”လုိ႔ ေကာင္မေလးကုိ သူေျပာတယ္။

သူ ၾကာၾကာဝတ္လုိ႔ရမယ္ အထင္နဲ႔ ခပ္ႀကီးႀကီး ခ်ဳပ္ထားတဲ႔ အဝတ္အစားထဲမွာ နစ္ျမဳပ္လုိ႔….။

သူ႕ေအာက္ဘက္မွာ “သြား” ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေသးေပမယ့္ အေပၚသြား တေခ်ာင္းမွ မရွိေတာ့လုိ႔ သူျပဳံးလုိက္တဲ႔ အခါ အထက္ႏႈတ္ခမ္းကသာ ျမင့္တက္သြားျပီး ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းက သိသာေအာင္ မလႈပ္ရွားနုိင္တာမုိ႔ သူ႕ပါးစပ္ဟာ မ်က္ႏွာေပၚ ထြင္းထားတဲ႔အေပါက္မည္းမည္း ကေလးနဲ႔သာ တူတယ္….။ အခုေတာ့ အဲဒီ အေပါက္မည္းမည္းေလးက “နင္ နားလည္း မကန္းေသးဘူး…။ဒါေပမယ့္ ငါမေျပာတာကုိလည္း နင္မၾကားတတ္ေသးဘူး…” လုိ႔ ေကာင္မေလးကုိ သူေျပာတယ္.။

သူ ၾကာၾကာဝတ္လုိ႔ ရမယ္ အထင္နဲ႔ ခပ္ႀကီးႀကီးခ်ဳပ္ထားတဲ႔ အဝတ္အစားထဲမွာ နစ္ျမဳပ္လုိ႔…..။


သူ လမ္းေလွ်ာက္ပုံကလည္း ရွက္တတ္တဲ႔ သာသနာျပဳေလး တပါးလို နံရံေတြကုိ ကပ္ျပီး မရြံ႕မရဲ သြားကာ တံခါးေပါက္မ်ား အဝင္ကုိလည္း ၾကြက္ေလး တေကာင္လုိ အသာေလွ်ာျပီး ဝင္သြားတတ္တယ္။ အခု…

သူ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ

Image
သူ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ



For thee, my own sweet sister,in thy heart

I know my self secure, as thou in mine;

we were and are..I am, even as thou art

Being who ne'er each other can resign;

It is the same, together or apart,

From life's commencement to its slow decline

We are entwin'd, Let death come slow or fast;

The tie which bound the first endures the last!....

Byron: George Gordon



၁။

ကၽြန္ေတာ္ မမကုိ လက္ထပ္ ပါရေစ လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာေတာ့ သူမ မ်က္ႏွာ မည္သုိ႔ ေနမည္လဲ ကၽြန္ေတာ္ မသိနုိင္ပါ..။ ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္ေတာ ္ျမင္ေတြ႔နုိင္ျခင္း မရွိေသာ ကမၻာ တဘက္ျခမ္းတြင္ ေနထုိင္ေနေသာ သူမထံ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ အလုံးစုံ ပုံအပ္လုိက္ျပီး ေနာက္ ကၽြန္ေတာ့္ အာရုံတြင္ သူမ အျမဲတမ္း ရွိေနေၾကာင္းကုိေတာ့ ဝန္ခံခ်င္ပါသည္.။ သူမ မယုံတဝက္ႏွင့္ ခပ္ဖြဖြ ျပဳံးလုိက္မည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါသည္.။ ထုိသုိ႔ ေျပာမိစဥ္ခဏ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္တခုလုံး နိမ့္ဆင္းသြားသလုိ ခံစားမိေၾကာင္း သိလုိက္ရသည္.။



အကယ္၍ ခ်စ္ျခင္းထက္ ပုိမုိေလးနက္ေသာ စကား တခြန္းတေလမွ် ကၽြ…

အိပ္ေဆး ေသာက္၍ အိပ္မေပ်ာ္နုိင္ေသာ ေရာင္စံုညမ်ား

Image
ကၽြန္မေလ ဒီရက္ပိုင္းမွာ အေတြး ေတြသိပ္မ်ားတာပဲ။ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပန္စဥ္စားမိတိုင္း ပံုမွန္မဟုတ္ေတာ့တာ သတိထား မိတယ္။ ကၽြန္မလို တကၠသိုလ္ ဘြ႔ဲရတစ္ေယာက္ က ေထာင္ဂဏန္း ေတာင္မရတ႔ဲ ေငြေၾကးေလးအတြက္ တေန႔တေန႔ ၁၂ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္..လုပ္ရတ႔ဲ အလုပ္တစ္ခု မွာ ဘာလို႔ လုပ္ေနမိလဲဆိုတာ။ကၽြန္မ အဆိုးၿမင္တယ္ ရယ္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ကၽြန္မပတ္ဝန္းက်င္က ကၽြန္မကို ဒီလိုစဥ္စား ၿဖစ္ေအာင္ တြန္းပို႔ လိုက္တာပါ။
ကၽြန္မ အေၾကာင္း တင္ကူး ေၿပာရ ဦးမယ္။ကၽြန္မန႔ဲကၽြန္မရ႔ဲ မိသားစု အေၾကာင္းဆိုရင္ ပိုမွန္မယ္ ထင္တယ္။ကၽြန္မ အသက္ ၂ဝ နွစ္ၿပည့္ သြားပါၿပီ။ အေဖအေမန႔ဲ အတူတူေနတာပါ။ ညီမေလး တစ္ေယာက္ရယ္၊ေမာင္ေလး တစ္ေယာက္ရယ္ေပါ့။အေဖက အသက္အရြယ္ နည္းနည္းရလာေတာ့ အရင္ကလုပ္ခ႔ဲ သလိုမ်ဳိး ကုန္တင္ ကုန္ခ် အလုပ္ၾကမ္း ေတြသိပ္မလုပ္နိုင္ ေတာ့ဘူး။တခါတခါေတာ့ အဲလို အလုပ္ၾကမ္း မ်ဳိးေတြသြားသြား လုပ္ပံုရ ပါတယ္။အေမ့ဆီ ပုိက္ဆံေတြ ေပးေနတာ ေတြ႔မိတယ္။
အေမကေတာ့ အိမ္မွာပဲေနတာပါ။ဒါေပမယ့္ ပ်င္းလို႔တ႔ဲ။တခ်ဳိ႕အိမ္ေတြက အဝတ္ေတြေလ်ွာ္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ အေမက လိုက္ေလ်ွာ္ေပးတယ္။ကၽြန္မတို႔ ေမာင္ႏွမေတြြက ဘယ္ေလ်ွာ္ေစခ်င္မလဲ။ၿပ…