Posts

Showing posts from September, 2010

တိတ္ဆိတ္ျခင္းကုိ ဖြင့္တဲ႔ တံခါး

တိတ္ဆိတ္ျခင္းကုိ ဖြင့္တဲ႔ တံခါး

I secret we met-
I silence I grieve,
That thy heart could forget,
Thy spirit deceive,
If I should meet thee
After long years,
How should I greet thee?
With silence and tears..

(WHEN We two parted) …By..George Gordon (Lord) Byron(1788-1824)

ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း သူက တန္းငုိေတာ့တာပဲ.။ ဘာကုိ ဘယ္လုိ ျဖစ္သြားလဲ ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားၾကည့္လုိ႔ မရဘူး။ ေနာက္ျပီး မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ့ ငုိရျခင္း ကိစၥကုိ ေစ့ေစ့ငုငု နားလည္နုိင္ေလာက္တဲ႔ အရည္အခ်င္းလည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာ မရွိဘူး.။ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔ခဲ႔ သိခဲ႔ၾကတာလည္း အခုမွ မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ကုိ ခုလုိ မ်က္ရည္လြယ္ေလာက္တဲ႔ အထိ ေပ်ာ့ည့ံမယ္ဆုိတာ မထင္မိဖူးဘူး။ သူနဲ႔ ညီအစ္မေတာ္တဲ႔ ဝင္းဝင္းမာကသာ အၾကီးျဖစ္ျပီး စိတ္ပုိေပ်ာ့တာ။ သူကေတာ့ တခါတခါ ကၽြန္ေတာ့္ကုိေတာင္ ဆုံးမစကားေတြ ဘာေတြ ေျပာတတ္ေသးတာပဲ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ျပီ ဆုိရင္ သူက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ ငယ္ေပမယ့္ အျငင္းသန္တဲ႔ အထဲမွာ ပါတယ္။ ဝင္းဝင္းမာကေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ေျပာၾကျပီ ဆုိရင္ ဘယ္သူ နိုင္မလဲ ဆုိတာ အခ်ိန္အားရရင္ ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ ဆုိျပီး ေနာက္တတ္ေသးတယ္။ ေန…

အရိပ္အေယာင္

ဘဝ အဓိပၸါယ္ ဆိုတာ သိသြားရင္ ဘာလုပ္ရမလဲ ဟင္
ဘဝ အဓိပၸါယ္ကုိ သိျပီဆုိရင္ စိတ္က်န္းမာေရး ေဆးရုံကုိ သြားေပေတာ့


ဥာဏ္ၾကီးရွင္ ေျဖဆုိပြဲ

(ေမာင္ေကာင္းထုိက္-ႏွီးပေဒါ)

ဘ၀ ဆုိတာ အဓိပၸါယ္ ရွိေသာ ေနရာ တစ္ခု ဟု ကၽြန္ေတာ္ မထင္ပါ။ (ယခု အခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ဘာသာစကားကုိ အသုံးျပဳျပီး အဓိပၸါယ္မ်ားကုိ ခင္က်င္းမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ဘာသာစကားကုိ တင္ကူးနားလည္ထားဖုိ႔ လုိမည္ ထင္ပါသည္။ ထုိ အဓိပၸါယ္သည္ ဘဝႏွင့္ မဆုိင္ပါ) ခင္ဗ်ားကုိယ္တုိင္ ပစၥဳပၸန္တြင္ ေနထုိင္ျပီး မေရာက္လာေသးေသာ အနာဂတ္အား ေမွ်ာ္လင့္ေနျခင္းသည္ အမွန္တကယ္ေတာ့ မုိက္မဲရာသာ က်ပါလိမ့္မည္.။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သည္ အတိတ္ကုိသာ ျပန္လည္ေတြးေတာျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္ေသာ အတန္းအစားမ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာ ေျပာနုိင္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ အသက္ ၂၅ ျပည့္ျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သင္ ယုံၾကည္ပါေလ။

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ ၂၅ ႏွစ္ ျပည့္မွ ယခုကဲ႔သုိ႔ ေတြးမိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ငယ္လြန္းေသးေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ ေျပာလုိေသာ္လည္း ေရႊေတာင္ ဆရာလြန္း၏ အလြန္မငယ္တဲ႔ ခုနစ္ဆယ္ ဆုိေသာ စကားကုိ သင္ မၾကားဖူးေသးလွ်င္ ၂၅ ဆုိေသာ ကာလအပုိင္းအျခားကုိ မည္သုိ႔ ျဖစ္ေလမည္လဲ သင့္ဘာသာ ေတြးေတာ ဆင္ျခင္ပါေလ။ ကၽြန္ေတာ္…

မေန႔က အေၾကာင္းေတြ

ဘဝမွာ ဘာအလုိခ်င္ဆုံးလဲ လုိ႔ ေတြးၾကည့္တဲ႔ အခါတုိင္း အဲဒီ အလုိခ်င္ဆုံး အရာဟာ ခပ္ေဝးေဝးမွာ ေရာက္ေနတတ္တာမ်ဳိး ၾကဳံဖူးသလား မသိဘူး။ တခါတေလ စိတ္ကူးနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ ဘဝဆုိတာမ်ဳိးက ေလျပင္းျပင္းတုိက္ရင္ ပါ သြားေတာ့တာပဲ။ အတတ္နုိင္ဆုံး ထိန္းညွိထားေပမယ့္ မနက္ျဖန္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ မပိုင္တဲ႔ အတြက္ အရာရာကုိ အေသအခ်ာ ေျပာဖုိ႔ ေနာက္တြန္႕ေနမိတယ္.။

စာတပုဒ္ မွတ္မိေနတယ္။
“ဘဝ အဓိပၸါယ္ဆုိတာ သိသြားရင္ ဘာလုပ္ရမလဲ”
”စိတ္က်န္းမာေရး ေဆးရုံကုိ သြားေပေတာ့” တဲ႔။ ေမာင္ေကာင္းထုိက္၊ႏွီးပေဒါ၊ ရဲ့ ဥာဏ္ၾကီးရွင္ ေျဖဆုိပြဲ ထဲကပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ကူးထဲမွာ တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ ဘဝမ်ဳိးကုိ လုိက္လံ ရွာေဖြရတာ ဝါသနာ ပါတယ္ ထင္ပါရဲ့။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႔ကိစၥေတြဟာ နားလည္ရ ခက္တယ္ ေျပာရမယ္ ထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က တခါတေလ စာအုပ္ေတြထဲမွာပဲ ေနတာ မ်ားေတာ့ လက္ေတြ႕ဘဝနဲ႔ အဟ ကြာ ကြာ သြားတတ္တယ္။ အေၾကာင္းအရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ တည္မိေနျပီး ျပန္ရုန္းမထြက္နုိင္တဲ႔ အခါက်ေတာ့ ဘဝဟာ အလဲလဲ အျပဳိျပဳိ ျဖစ္သြားေတာ့တာပါပဲ။ ဒီစာကုိ ေရးမိလုိက္တာက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္တဲ႔ ကိစၥကုိ တျခားတေယာက္ကုိလည္း နားလည္နုိင္လိမ့္မယ္၊ စာနာလာလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိလုိ႔ မဟု…

ဆင္တူ အိပ္မက္

ကုိယ္က ဘဝကုိ
ေျဖးေျဖး ေမာင္းခ်င္တယ္
ႏွလုံးသားကုိ ေမာင္းလုိက္တုိင္း
အိပ္မက္ေတြက အသံ မျငိမ္ဘူး.......
ဒီေတာ့ ကုိယ္ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ ေဝ....

ကုိယ္က ႏွလုံးသားရဲ့
အလယ္ တည့္တည့္မွာ
ဘဝကုိ ေက်ာက္ခ် ေနခ်င္တဲ႔ သူ....
မင္း ယုံၾကည္တဲ႔ အိပ္မက္ကုိ မထုဆစ္နုိင္ဘူး.....

ကုိယ္တုိ႔ ခ်စ္ျခင္းဟာ
အဖ်င္းသက္သက္ ဆုိရင္
ကုိယ္ ဘာဆက္ေျပာစရာ လုိေသးလုိ႔လဲ ကြယ္....
အိပ္မက္ဟာ အိပ္မက္ အတုိင္းပဲ ေပါ့....

မင္း ရင္ခုန္သံကုိ တစ္ခ်က္ ၾကားတုိင္း
ကုိယ့္ အသက္ရွဴသံ
ျပတ္ျပတ္ထင္ထင္ ၾကားတယ္....
ကုိယ္ ညာလုိ႔ ရတာေတြက
ကုိယ့္ ဦးေႏွာက္ကုိ လွည့္စားရုံ သက္သက္ပဲ....

ဘဝကုိ ထုပ္ပိုး ထားသူရဲ့ အိပ္စက္ျခင္းမွာ...
စိတ္ကူးေတြ မ်ားသြားသလား.....
ခ်စ္ျခင္း သက္သက္ အတြက္ေတာ့
ညတာ မရွည္ပါရေစနဲ႔...
ႏွလုံးသားဟာ တာရွည္ခံ မဟုတ္လု႔ိပါကြယ္....


ခ်စ္ျခင္းရဲ့ ႏွလုံးသား
ကုိယ္တုိ႔ရဲ့ အျပဳံးမ်ားဟာ တဒဂၤ မဟုတ္ဘူးကြဲ႕...
ဘဝကုိ ေရးျခယ္ဖုိ႕....
အခ်စ္ ...... လာ...
ကုိယ္တုိ႔ ခုန္ဆင္း လုိက္ၾကစုိ႔....
ေမတၱာတရားရဲ့ အနက္ရွဴိင္းဆုံးဆီ..........။ ။


ေတဇာေအာင္
(20.8.2010)
02:15 am

ဆုိလုိရင္း

အစကေန စဖုိ႔ စဥ္းစားတုန္းပဲ....

ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေငြစိန္လုိပဲ
ေငြစိန္ကုိေတာ့ သိရဲ့ ဟုတ္စ....
ေငြစိန္လုိ ေနေနရင္းနဲ႔
စိန္္ေၾကာင္လုိ မေတြးတတ္ေတာ့ ခက္ေနတာပါပဲ...

အရင္ကေတာ့
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသား ပါပဲ
ခုေတာ့ ၾကီးေတာ္ ႏြား အငွားေက်ာင္းတယ္ ေပါ့ဗ်ာ

ေမ်ာက္ျပ ဆန္ေတာင္းေနတဲ႔ သူေတြ ၾကားမွာမွ
ကၽြန္ေတာ္က ဆြမ္းခံရင္း ငွက္သင့္ခဲ႔ရတာ...
(အဲ...အေပါစား ဒရာမာဇာတ္ကားလုိ႔ မထင္နဲ႔ ဗ်၊
တကယ္ ရွိတယ္၊ ဖစ္ရွင္ ရီရယ္လစ္ဇင္ ေပါ့ဗ်ာ)

ေရႊျပည္ၾကီးမွာ
ဒါမ်ဳိး လႊတ္ ေခတ္စားေနတာပဲ မဟုတ္လား...
ေဆြၾကီး မ်ဳိးၾကီးကုိေတာ့ တခါတခါ ေတာင့္တမိသား
အားကုိးလြန္းရင္ေတာ့လည္း ဘယ္ေကာင္းနုိင္ပါေတာ့မလဲ....

ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ စားေနတဲ႔ သူက
ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ကုိ ဘယ္လြမ္းပါ့မလဲ..

ရာဇဝင္ထဲက ေမာင္မင္းၾကီးသား ေတြကသာ...

ေခြးဆုိတာမ်ဳိးက အသားစားေနက် သြားရင္
အရုိးဆုိတာ ဘယ္စားပါေတာ့မလဲ.
ဒီေတာ့ စကားပုံေတြ ပ်က္ျပီေပါ့...မဟုတ္ဘူးလား....

ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့...
ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ...
အားလုံးေကာင္းပါသည္ ခင္ဗ်ားေပါ့....။ ။


ေတဇာေအာင္
(20.8.2010)

ေနရာလြတ္ေတြ အမ်ားၾကီး

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က

ကဗ်ာကုိ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လုိ နားေထာင္ခ်င္တယ္...


အစမွာပဲ

ကၽြန္ေတာ္ အသုံးမက်ေၾကာင္း ပါလာေတာ့တာပဲ

ေခတ္ၾကီးကုိ အျပစ္တင္ေတာ့

ေခတ္ၾကီးက ကၽြန္ေတာ့ိကုိ ျပန္ဆဲတယ္...


ေခါင္းကုိ ကုတ္လုိက္တုိင္း

နားမလည္ျခင္းက အေထြးလုိက္ ပါလာေတာ့တာပဲ

အႏုပညာ ကုိယ္ခံအား နည္းျခင္းက

ေခတ္ျပဳိင္/ ေခတ္ေပၚကဗ်ာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အစိမ္းလုိက္ ရွင္ခြဲ ခြဲေနတာ....


ကၽြန္ေတာ္မွ LP ကဗ်ာကုိ မသိတာ

ကၽြန္ေတာ္ မသိတာၾကီးနဲ႔ Performance Art ကုိ လက္ခုပ္တီးရင္

ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္တာၾကီးနဲ႔ အတုိက္အခံကုိ မ်က္စိမွိတ္ျပေနရင္

ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ သိကၡာ က်ကုန္ေတာ့မွာေပါ့

(အစကေရာ...သိကၡာ ရွိၾကရဲ့လား)


အစက စရင္

လုိရင္းကုိ ေရာက္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး


ဆင္ေပၚက လူဆုိတာ

ေခြးရုးကုိက္မွာ မေၾကာက္ဘူး လိုိ႕ ေျပာလုိ႔ ေကာင္း တာေပါ့....

(ထပ္သုံးရရင္)

ဆင္ေပၚဆုိရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့...

ႏြားေခ်းပုံထဲ မဟုတ္ရင္ ျပီးတာပါပဲ


တစ္ခု ရွိတာက

ေလာကၾကီးထဲမွာ

ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ဘူး ဆုိတာ သတိေလးရရုံေလး ပါပဲ...

ဖုိင္းမင္း စကားနဲ႔ ေျပာရရင္

ေအာက္မွာ ေနရာလြတ္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေသးတယ္ ဆုိတာ ေမ့မထားၾကပါနဲ႔...။ ။




ေတဇာေအာင္

(19.8.2010)

12:15 AM (20.8.2010)

ၿငိမ္းသက္သက္စိုး ဖတ္ဖို႔ အေ၀းကြင္းက ဇာတ္ေကာင္

ဘယ္ေလာက္အထိ စိုးမိုး သလဲဆိုရင္ ကြၽႏု္ပ္ ကိုယ္တုိင္ ပီလြန္၏ စ႐ိုက္ကိုယူၿပီး ဇာတ္လိုက္၏ ေနရာတြင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထား၍ ၀တၳဳ တစ္ပုဒ္ပင္ ေရးဖဲြ႕မိခဲ့ေသးေၾကာင္း ကြၽႏု္ပ္ ၀န္ခံရန္ အသင့္ရွိေပသည္။ ယင္း၀တၳဳ၏ ၀တၳဳ ေခါင္းစဥ္မွာ မိမိမ်ားစြာကို မိမိမ်ားစြာက ေခ်ာင္းၾကည့္ျခင္း ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ ထို၀တၳဳကို ေ၀ဖန္သူ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးက လက္ရွိ ၀တၳဳေခါင္း စဥ္ထက္ မိမိမ်ားစြာကို မိမိမ်ားစြာက ေခ်ာင္း႐ိုက္ျခင္း ဟု ေျပာင္းသင့္ေၾကာင္း ေ၀ဖန္ဖူးသည္ကို ကြၽႏု္ပ္ မွတ္မိေနေသး၏။ ေ၀ဖန္သူ က ထို၀တၳဳထဲမွဇာတ္ေကာင္ သည္ ေခ်ာင္းၾကည့္႐ုံႏွင့္ မလံုေလာက္၊ ေခ်ာင္း႐ိုက္ပစ္ မွေတာ္ကာက်မည္ဟု ဆို ေသာအခါ ကြၽႏု္ပ္မွာ ဂြၽန္ စတိန္းဘက္၏ ဇာတ္ေကာင္ မ်ားကို ထိရကိုင္ရမွာပင္ ေသြးဖ်ားေနမိေတာ့သည္။ ကြၽႏု္ပ္ကိုယ္တုိင္ကလည္း ထိတ္လန္႔သည္ျဖစ္၍ ကြၽႏု္ပ္ ေရးေသာ ၀တၳဳမ်ားတြင္ ဂြၽန္စတိန္းဘက္၏ဇာတ္ေကာင္ မ်ားကို ၀င္ပါေပးဖို႔ မေတာင္း ဆိုရဲေတာ့။ သုိ႔ေသာ္ ဂြၽန္ စတိန္းဘက္၏ ဇာတ္ေကာင္ မ်ားသည္ အုတ္ၾကားျမက္ မ်ားျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ၊ သူတို႔ကို ဖန္တီးေသာ စာေရး ဆရာကို အာခံခ်င္သူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ သူတို႔က ကြၽႏု္ပ္ ေရးေသာ ၀တၳဳေတြမွာ ၀င္ၿပီး လူတြင္က်ယ္ လုပ္ခ်င္ၾကသူ ေတြျဖစ္သည္။ ထိုအခ်က…

အစိတ္အပုိင္းေလး တစ္ခု

Image
ညဟာ...
ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တုိး၀င္လာခဲ႔သည့္တုိင္
အေမွာင္ထုဟာ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ
ကပုိကရုိနဲ႔ လူကုိ သက္သက္ လွည့္စားရက္တယ္...

ကၽြန္ေတာ္ ထုိင္ေနတာက
ေကာင္းကင္ၾကီးရဲ့ ေအာက္ဘက္
မုိင္ေပါင္းမ်ားစြာ ျမင္ကြင္းတဆုံးမွာ
အျပဳံးက ႏူးညံ႔မႈကင္းစြာ
မျမင္ရတဲ႔ အပုိင္းက ထင္ထင္ရွားရွား
ကုိယ့္အာရုံ ကုိယ္သိသလုိပါပဲ....

ဟီရိၾသတပၸတရားက
ဒီအရပ္မွာ ဆိတ္သုဥ္းေနတာ ၾကာခဲ႔ျပီ ထင္ပါရဲ့...

အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ
အားလုံးဟာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူတူ ၀တ္လစ္စလစ္
ေမးထူးေခၚေျပာေလာက္ေတာင္ မရနုိင္ေတာ့ေအာင္  ျပန္႕က်ဲလုိ႔
ကမ္းကုန္ေအာင္ မိုက္မဲ ေနၾကတာ.......။       ။


ေတဇာေအာင္
(3.9.2010)